Creatieve programma’s in zorg en welzijn

Kennis maken?

Benieuwd wat Kwiek voor uw zorgorganisatie kan doen? Neem vrijblijvend contact met ons op.

Gratis Kwiekbekje of Ethiekbekje ontvangen?

Meld u dan aan voor onze nieuwsbrief!

De Kabouter

“Doe precies wat ik zeg.”
Streng kijkt Julia mij aan. “Ik heb veel aandacht nodig.  Ik wil dat je ‘s morgens als eerste aan mij denkt. En je moet me iedere dag schrijven!”


Sinds een aantal weken ben ik in de ban van Julia.

Zij is irritant, dwingend en veeleisend.
Ik neem dat alles voor lief want ze belooft mij gouden bergen.

Als ik doe wat Julia zegt, versla ik mijn innerlijke blokkades en krijg ik een vrijer leven met meer creativiteit en volop energie. Daarom volg ik twaalf weken trouw haar instructies op. Ik bestrijd mijn innerlijke ‘censor’ met haar opdrachten. En het werkt!  The Artist’s Way werkt! 

Al na twee weken betrap ik mijzelf zo nu en dan op een creatief idee.

Ik luister weer naar muziek. En ik krijg zowaar lol in het schrijven van de ochtendpagina’s.  Dankzij Julia gaat het steeds meer stromen. In week drie begin ik zelfs een online tekencursus.

Dat ik echt helemaal niet kan tekenen, is geen enkel probleem.

Volgens mijn online tekenjuf Rachel dan.
Gewoon de cursus ‘Tekenen zonder talent’ volgen. 
Rachel bestrijdt de innerlijke blokkades met een zwarte stift.  Niet gummen, alles is goed.

Hmmmm…de eerste streepjes vallen dik tegen.

Maar Rachels enthousiasme werkt aanstekelijk. Voor ik het weet, trek ik urenlang vierkantjes en rondjes.  Mijn innerlijke ‘censor’ of ‘verbeterkabouter’ zoals ik die zelfkritiek en neiging tot perfectionisme in een andere cursus heb leren noemen, houdt zowaar zijn snufferd.

Strenge, papieren Julia en enthousiaste, online Rachel vormen een gouden duo. Dankzij die twee oefen ik nu iedere dag.

Soms durf ik zowaar een tekening te laten zien aan het thuisfront.
“Die ene is best goed'”, zegt de jongste zoon.
“Als je er maar lol in hebt”, zegt de oudste.
“Leuk”, zegt Lief, “volhouden. “

Hoe lief ook,  ik krijg nog geen 5 sterren-recensies

Ik voel de onzekerheid opkomen. Waar ben ik eigenlijk mee bezig?
Maar daar is Julia al. Precies op het juiste moment.
Ik leer dat ik me in dit stadium nog niets moet aantrekken van kritiek.
Ik lees haar adviezen zo vaak door dat ik ze bijna kan dromen.
Mijn zelfvertrouwen groeit weer.

En op vrijdagavond stoot ik met Rachel door naar module vier: ‘poppetjes tekenen’. Ik zweet en zwoeg maar het lukt.

Rond middennacht kan ik een kabouter tekenen!

En best een goeie, al zeg ik het zelf.

Ik neem een glas wijn en breng een toost uit op Julia en Rachel.
Creatief en vrij (en een beetje aangeschoten) tuimel ik in mijn bed.

Zaterdagavond eet de 3-jarige Mark bij ons. Hij verveelt zich een beetje.
“He, zullen we tekenen”, vraag ik, geheel in lijn met mijn nieuwe creatieve leven. Mark vindt dat een goed plan.

“Een kabouter”, roept hij

 “Jij moet een kabouter tekenen! ”

Precies in de roos! Dat kan ik.
Ik teken ontspannen en met een losse pols, precies zoals ik van Rachel heb geleerd.  Warempel het gaat me lukken.
Vol verwachting laat ik de tekening aan Mark zien.

“Dat is geen kabouter, dat is een raket”, zegt Mark schaterlachend.
Zijn lachbui lijkt een eeuwigheid te duren.

Innerlijke censor censuur of niet, aan deze kabouter valt blijkbaar nog heel wat te verbeteren.


Zelf ook eens proberen?
online tekenen https://huisvanverbeelding.nl/
Julia Cameron https://juliacameronlive.com/
Jippie, ik schrijf een joepie, www.dejoepieacademie.nl

1 reactie

  1. Marianne Hageman schreef:

    Wat een ontwapenend verhaal! Heerlijke zelfrelativering en dat heeft een mens nodig.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *